Sędzia wycenił obietnice prywatności Facebooka: 25 miliardów dolarów

Kwota zaczynała się znacznie wyżej. Sędzia Francis Mathew wyliczył, że prawo Nowego Meksyku pozwalało na karę przekraczającą 219 miliardów dolarów, licząc 43 miliony naruszeń stanowej ustawy o ochronie konsumentów po maksymalnie 5000 dolarów za każde. Obniżył ją do 25 miliardów, co prokurator generalny stanu i tak uważa za największą karę tego rodzaju w historii. Meta twierdzi, że wygra w apelacji.

Pozew złożono w 2021 roku, a jego korzenie sięgają Cambridge Analytica, czyli testu osobowości, który zebrał profile około 87 milionów użytkowników Facebooka i sprzedał zbiór firmie doradztwa politycznego. We wrześniu ława przysięgłych uznała za wprowadzające w błąd 26 z 29 wypowiedzi Meta i jej kierownictwa na temat prywatności. Wyrok mówi to wprost: Facebook obiecywał użytkownikom, że kontrolują swoje dane, i była to nieprawda. Mathew napisał, że postępowanie firmy sięga «sedna podstawowych praktyk biznesowych Facebooka».

Jeden szczegół z uzasadnienia warto zabrać ze sobą, bo wciąż opisuje działanie większości kont. Ustawienia prywatności, które ludzie naprawdę znajdowali i zmieniali, decydowały o tym, co widzą inni użytkownicy. Osobny zestaw przełączników, o którego istnieniu wielu nie wiedziało, decydował o tym, co z konta mogą wyciągnąć aplikacje zewnętrzne. Zaciśnięcie pierwszego nie zmieniało nic w drugim. Jeśli ma pan czy pani konto na Facebooku albo w Google od dziesięciu lat, lista aplikacji, którym kiedyś dano dostęp, jest dłuższa niż pamięć o nich, i nikt poza właścicielem konta jej nie wyczyści. Z tych 25 miliardów nic nie trafi zresztą do użytkowników: konstytucja Nowego Meksyku kieruje takie kary do stanowych szkół.

Kontrola prywatności i kont w Tendvane obejmuje konta zalogowane na komputerze i ustawienia wokół nich, czyli lokalną połowę tych samych porządków.