Z ENGIE nie wyciekły numery kart. Wyciekł jeden numer, który sprawia, że telefon oszusta brzmi wiarygodnie.

ENGIE to potwierdziło: napastnicy dostali się do narzędzia, którego część jej partnerów używa do sprzedaży ofert energetycznych, wyciągnęli z niego dane klientów, a od tego czasu zostali odcięci. Firma twierdzi, że jej własne wewnętrzne systemy informatyczne nigdy nie zostały naruszone. Nie podała, ilu osób to dotyczy, nie wskazała ani partnera, ani narzędzia, a sprawa obejmuje wyłącznie klientów we Francji. Część z nich dostała e-mail z powiadomieniem już na początku października, na długo przed szerszymi doniesieniami.

Co wypłynęło: imię i nazwisko, adres pocztowy, adres e-mail, numer telefonu, identyfikator klienta, numer umowy oraz PDL dla prądu lub PCE dla gazu. Żadnych danych bankowych, co ENGIE ze zrozumiałych względów postawiło na pierwszym miejscu.

Ta ostatnia pozycja zasługuje na chwilę uwagi. PDL to oznaczenie dokładnego punktu, w którym prąd wchodzi do waszego domu. Nikt nie zna go na pamięć i większość ludzi nigdy go nie szukała, i właśnie dlatego ktoś, kto wam go odczyta, a zaraz potem poda numer umowy, brzmi jak dostawca energii, a nie jak obcy człowiek z arkuszem kalkulacyjnym. Spodziewajcie się telefonów i e-maili o przeglądzie taryfy, zwrocie nadpłaty albo pilnej wizycie przy liczniku i spodziewajcie się, że zaczną od szczegółów, które powinno znać tylko ENGIE.

Zasada, która to wszystko przetrwa, jest nudna i bezwyjątkowa: nikt uczciwy nie potrzebuje waszych danych bankowych ani płatności w trakcie rozmowy, której sami nie zainicjowaliście, niezależnie od tego, jak dużo już o was wie. Rozłączcie się, znajdźcie numer wydrukowany na rachunku, zadzwońcie pod niego. A jeśli chcecie sprawdzić, które z waszych adresów e-mail już krążą na takich listach, kontrola prywatności i kont w Tendvane wyszukuje każdy z nich wśród znanych wycieków.